Ensest İlişki

Çeyiz ve miras kaygılarının belli ölçülerde bazı akraba evliliklerine izin vermediği hatta bunları özendirdiği bazılarını ise eleştirip hatta yasakladığı gerçeğinin yanı sıra ekonomik çıkar kaygılarından tamamen bağımsız gerekçelerle aralarında kan bağı bulunan kimselerin birbirleriyle cinsel ilişkide bulunmalarına, evlenmelerine karşı çıkıldığı görülmektedir. Dolayısıyla cinsel ilişkinin yasaklanmasının nedeni üzerine öne sürülen görüşleri temelde ikiye ayırmak mümkündür:

Birinci görüşü bilimsel kanıtlara dayanarak ilk ortaya atan, Morgan'dir. İkinci görüşün başlyca sahibi ise Freud'dur. Reich'in konuya yaklaşımı ise toplumsal çözümleme ile biyolojik gereksinimleri gözününde tutan ve ruh çözümlemesinden de yararlanan, fakat hem Morgan'in hem de Freud'un görüşlerini eleştiren bir kuram şeklinde olmaktadır. Morgan, kandaşlar arası cinsel ilişkinin gittikçe genişleyen bir biçimde yasaklanmasını, Darwin'in doğal ayıklanma dediği yasanın toplumsal plandaki bir örneği olarak göstermekte, bu yasaklamanın sonucunda aşiretlerin daha sağlıklı ve daha hızlı bir gelişme kaydettiklerini betirtmektedir. Kandaşlar arası cinsel ilişkiyi yasaklayanlar, kendi sopları dışına açıldıkları için yeni yeni katkılarla gelişmekte, ilerlemektedirler.

Aynı hastalık eğilimlerini taşıyan ama kandaş olmayan iki kişi çocuk yaptıkları zamanda aynı şeyler olabilir. Öte yandan bu tipteki araştırmalar kalıtımın alanını gittikçe daraltıp toplumsal nedenleri daha önce aldığından, kandaşıyla cinsel ilişki kurmanın zararlılığı ilkesi anlamını yitirmektedir. İnsanların, vahşilik döneminde en küçük bir zarara uğramadan, binlerce yıl kandaşlarıyla çiftleşerek yaşadıklarına kuşku yoktur. Reich, aşiretlerin evriminin dıştan evlenme töresi getirildikten sonra iyileştiğini gösteren bir kanıtın olmadığını, ayrıca böyle bir kanıt bulunsa bile, söz konusu iyilişmenin nedeninin, pekala barış kurulduktan sonra çok sayıda aşiretin biraraya gelmesi ve bunun doğurduğu teknik ve eşitsel ilerlemeler olabileceğini öne sürmektedir. Ancak, Reich'a göre dıştan evlenmenin kökenini doğal ayıklanmayla açıklamayı çürüten başlıca kanıt, ilkel aşiretlerin birtakım soplara bölünseler de kandaşlığı ortadan kaldıramayışlarıdır. Çünkü bir aşiretin, kız ve erkek kardeşlerin soyundan gelenlere göre sayısız sopa ayrılması, bunların aslında kandaş kız ve erkek kardeşlerin oluşturduğu çiftlerden doğma çocuklar olduğu gerçeğini ortadan kaldırmıyordu.

Aynı olgunun başlangıçta insanlarda da sözkonusu olduğu anlaşılmaktadır. Özellikle baba-oğul rekabetini konu alan bazı mitolojik öyküler bu varsayımı güçlendirmektedir. Ancak bu rekabetin topluluk içinde yarattığı olumsuz sonuçlar karşısında giderek genişleyen bir kapsamda kandaşlar arasında cinsel ilişki yasaklanmaya başlamıştır. Kesin olan, ahlaksal ya da tibbi nedenlerin rol oynamadığı, biyolojik ve toplumsal gereksinimlerin insanlar arası ilişkileri, kendi içine kapalı ve dar kandaş çerçeveler dışına çıkmaya zorladığıdır.

Ne olursa olsun, bugüne kadarki istatistikler özellikle sakat doğan çocukların anne-babalarının oldukça büyük bir oranda birbirleriyle yakın kan bağı içinde olduğunu göstermektedir. Bugün bu kaygılarla hemen her toplumda akraba evliliği yasaklanmıştır. Ancak yasağın çapı toplumdan topluma değişmektedir. Çünkü her toplum yakın akraba kavramını değişik ölçüde almaktadır. Örneğin, bazı toplumlarda kardeş çocuklarının birbiri ile evlenmeleri yasaktır, bazı toplumlarda ise değildir. Ancak bütün toplumlarda anne-baba ile çocukları arasında ve kardeşler arasında cinsel ilişki ve evlilik yasaktır.